نامزد سِمت معاون وزیر خارجه آمریکا برای دیپلماسی عمومی و روابط عمومی

در تمام مدت عمرم سعی کرده ام که با این ارزش ها زندگی کنم. در مدت دو دهه که به عنوان مدیر موسسۀ دیسکاوری کمونیکشنز 1 خدمت کردم، ما، از این که پل های ارتباطی دانش و اطلاعات را که ملل تمام دنیا را به هم پیوند داده و آنها را، در مسائل مربوط به منافع و نگرانی های مشترک با هم متحد کرده است بنا کردیم به خود می بالیم . ما کانال دستاورد همکاری های مشترک در زمینۀ اموزش بین المللی را، برای تأمین برنامه های آموزشی رایگان ویدیویی برای بیش از نیم میلیون دانشجوی آفریقایی، آمریکای لاتین و اروپای شرقی ایجاد کردیم. برای تحقق و انجام کارم با سازمان هایی نظیر جامعۀ آفریقایی، موسسۀ ملی دموکراتیک و صداهای حیاتی، ما به افراد در سراسر دنیا برای تقویت استعداد آنها به منظور پیشرفت شرایط در تمام بخش های جامعۀ خود کمک کردیم. و در سال های اخیر، من برای تأمین و برقراری صندوق سرمایه گذاری جهت کمک به رشد کسب و کارهای کوچک در آفریقا و توسعۀ امکانات اقتصادی در سراسر آفریقا اقدام کردم.

بنا براین، افتخاری است برای من که از طرف پرزیدنت اوباما و وزیر امورخارجه، کلینتون، برای پیوستن به آنها به منظور رهبری ملت ما برای تجدید همکاری با مردم دنیا دعوت شده ام.

من قویا بر این باورم که دیپلماسی عمومی مکمل سیاست خارجی و امنیت ملی ما است.

انقلاب اخیر در ارتباطات و اطلاعات، نگرش ها، رفتارها و آرزوهای مردم را در همه جا، تغییر داده است – و آن تغییرات مسائل دنیا را به طور بی سابقه شکل داده است.

من بر این باورم که برای تأمین منافع راهبردی در دنیای امروز، ایالات متحده باید فراسوی دیپلماسی سنتی دولت با دولت حرکت کرده، و در جستجوی راه های ارتباطی ابتکاری برای ارتباط و همکاری مستقیم با مردم خارج باشد.

چالش هایی که ما امروز با آن مواجه هستیم، رویکردهای چند بعدی را دردیپلماسی عمومی ایجاب می کند. ما باید بیشتر گوش فرادهیم و کمتر صحبت کنیم. ما باید بیاموزیم که مردم کشورها و فرهنگ های دیگر چگونه به حرف های ما گوش می دهند. ما نیاز داریم که منافع و آرزوهای آن ها را درک کنیم و از رهبری خود برای تأمین اطلاعات و خدماتی که برای آنها واجد ارزش است استفاده کنیم. اگر ما این کارها را درست انجام دهیم، می توانیم روابطی ایجاد کنیم که بخشی از زندگی روزانۀ آنها شود. آنها باید روابط خود را با ما، ایالات متحده آمریکا، با دولت ما، و بزرگترین سرمایۀ همۀ ما – مردم آمریکا – به عنوان عامل اصلی برای توانایی خود به منظور نیل به پیشرفت و رفاه و تحقق آرمان های خود برای آینده روشن تر ببینند.

به عنوان سازمان رهبری برای دیپلماسی عمومی، کوشش وزارت امورخارجه باید تسریع پیوندهایی باشد که به توسعۀ این روابط کمک می کند.

روشن است که ما باید شجاعانه و قاطعانه برای توسعۀ رویکرد دیپلماسی روشن، هماهنگ و جامع اقدام کنیم – و باید آن را اکنون انجام دهیم.

اگر نامزدی من مورد تأیید قرارگیرد، مسئولیت این چالش را با رعایت ضوابط اساسی زیر به عهده خواهم گرفت:

اول: دیپلماسی عمومی رکن اساسی سیاست خارجی است و باید در فرایند دیپلماسی در هر سطح، از تنظیم برنامه تا اجراء و تحقق آن منظور گردد. همان طور که ادوارد آر . مورو جملۀ معروفی گفت، دپلماسی عمومی نیاز دارد در آغاز پرواز باشد، نه فقط برای پاک کردن خرابی های بعد از سقوط هواپیما . تصمیم های ما، باید با پژوهش های دقیق، پیشاپیش به اطلاع برسد، و ما باید کوشش کنیم که بافت و شرایط آن تصمیم ها را به هنگامی که عرضه می شود تهیه کنیم نه بعد از جریان امر.

دوم : دیپلماسی عمومی ما باید از طریق راهبردی اداره شود – نه فقط برنامه های بدون ارتباط و جداگانه باشد. یک درس مهم که در این سال ها آموختیم این است که ما باید بهتر فکر کنیم و برنامه ریزی راهبردی را، با ماموریتی شفاف و دیدی منضبط به هدف های بلند مدت جهانی به همراه ارزیابی دقیق برنامه ها، کارمندان و مصارف داشته باشیم. این مسئله به ما اجازه می دهد که برنامه های پویا، جدی و یکپارچه تدوین کنیم تا منافع سیاسی ما و مردم جهان را بیشتر در نظر گیرد.

سوم: برای کسب نتایج نیاز به منابع داریم . اگر نامزدی من تأیید شود، من مشتاقم که با شما برای دریافت منابع مورد نیاز دیپلماسی عمومی و پشیبانی لازم در این مورد همکاری کنم، و از آن منابع با کارایی و به طور ثمربخش استفاده کنیم.

چهارم: برای رسیدن به پاداش باید با خطر مواجه شد. اگر می خواهیم برنامۀ راهبردی جدید را توسعۀ دهیم، باید وضع موجود را به چالش بطلبیم و باید فرهنگی را به وجود آوریم که ابتکار را بارور کرده و خطر را تحمل کند.

پنجم: فن آوری جدید، باید به طور موثر و مبتکرانه مورد استفاده قرار گیرد، می تواند تحول آفرین باشد، وسایل ارتباطی پیشرفته می تواند امکانات بی سابقه برای همکاری و ارتباط مستقیم با مردم تهیه کند، آنها را به یک دیگر پیوند دهد و به طور چشمگیری بسیاری از تلاش های سنتی دیپلماسی عمومی را افزایش دهد. آنها برای ما امکاناتی فراهم می کنند که از یک نمونه کهنه قدیمی که دولت ما به عنوان یکی از بسیار از آن سخن می گوید به یک نوع جدید که تعامل و همکاری دسته جمعی را در سراسر خط ها که در غیر این صورت ممکن است ما را از مردم دنیا جدا کند به پیش برد. ما باید چهارچوب نهادی را ایجاد کنیم که بتواند از رسانه جدید با تفاهمی که این ابزارها باید به دقت با شرایط ویژه تطبیق یابد بهره گیرد و همیشه در خدمت برنامۀ راهبردی بزرگتر استفاده شود.

در پایان: دیپلماسی عمومی چیزی نیست که دولت به تنهایی بتواند یا باید از عهده آن برآید. ما، باید از روحیه خوش بینی و تنوع مردم آمریکا، از جمله بسیاری از افراد جامعه های خارجی که در این کشور زندگی می کنند، و بستگی و مناسبات عمیق و شبکه هایی گسترده در دنیا دارند بهره گیریم. ما با چالش های بزرگ و منابع محدود روبه رو هستیم. ما باید از شرکت و همکاری منابع عمومی و خصوصی که می تواند نیروی چشمگیری برای افزایش چند برابر تلاش های ما باشد، بهره گیریم.

من بر این باورم که این ضابطه ها، بنیادی برای یک چهارچوب جدید دیپلماسی عمومی در قرن بیست و یکم است. ولی اجازه دهید که رک و راست باشم، این تکلیف آسانی نخواهد بود. بدون چشم انداز بلند مدت راهبردی عملی یا برنامه برای دیپلماسی عمومی، کارایی تلاش های ما، چنانچه پیشتر دیده ایم، به طور چشمگیری محدود خواهد بود. و ساختار سازمانی دیپلملسی عمومی جاری میراث ادغام سال 1999 سازمان اطلاعاتی ایالات متحده با وزارت امورخارجه راه مناسب نیست. ما باید نقش ها و مسئولیت ها و ادغام کامل دیپلماسی عمومی را در فرهنگ وزارت امورخارجه روشن کنیم. علاوه بر آن دیپلماسی عمومی از عدم هماهنگی کافی بین سازمان ها و منابع مالی نابرابر در تمام سازمان ها رنج می برد. گیتس و کلینتون وزیرهای دفاع و امور خارجه، هر دو در بارۀ لزوم حل و فصل این شرایط صحبت کرده اند

اگر تمام سرمایه های دولت و تمام رشته های شریک های خارجی – ازجمله بیشتر از مردم آمریکا - وسایل ارتباطی بالقوه

فن آوری را مهار کنند و از رهبری رئیس جمهوری و وزیر امور خارجه بهره برداری کنند، من بر این باورم که ما می توانیم به طور چشمگیری دیپلماسی عمومی را توسعه دهیم.

اجازه دهید اضافه کنم وقتی اعضای این هیئت کارهای بزرگ انجام می دهند، ازجمله در سفرهای خود در زمینه دیپلماسی عمومی اقدام می کنند– با خبرگزاران خارجی مصاحبه کرده، مستقیماً در محافل خارجی صحبت می کنند و در برنامه های تنظیم شده توسط سفارتخانه های ما شرکت می کنند– ما ازشرکت کنندگان بیشتر در سراسر دستگاه دولت استقبال می کنیم. اگر مورد تأیید قرار گیرم، در انتظار همکاری با شما برای تشویق هر عضو کنگره و عضو ارشد رسمی دولت برای بررسی دیپلماسی عمومی به عنوان جزیی از کار خود خواهم بود.

من بر این باورم که در این لحظه، موقعیت نادری است که همکاری ملت ما را با مردم دنیا تجدید کنیم و شهرت خود را به عنوان یک نیروی جهانی برای انجام کار نیک دوباره تجدید کنیم.

آقای رییس از شما و اعضای این هیئت برای توجهی که به این مسئله اساسی مبذول داشته و به من امروز امکان گفتگو را با شما دادید سپاسگزاری می کنم. خوشحالم که به پرسش های شما پاسخ دهم.

1- Discovery Communications

پايان متن

نقدی بر انتخاب وی:

Obama Appoints Judith McHale Chief U.S. Image-Maker

April 15, 2009 11:54 AM ET | Dan Gilgoff | Permanent Link | Print

By Dan Gilgoff, God & Country

I mused last week about the possibility/wisdom of President Obama appointing a Muslim to be under secretary for public diplomacy, the country's chief image specialist. Instead, the administration announced last night that the post will go to Judith McHale, former president of Discovery Communications, which owns the Discovery Channel, and a booster of Secretary of State Hillary Clinton.

Here's the bio that the White House sent out:

Ms. McHale is a leading media and communications executive whose career has been devoted to building companies and non-profit organizations dedicated to reaching out to and connecting people around the world. She is the former President and Chief Executive Officer of Discovery Communications. From 1987 to 2006, McHale helped build the parent company of the Discovery Channel into one of the world's most extensive media enterprises, with more than 100 channels telecast in over 170 countries and 35 languages to more than 1 billion subscribers. In the 1990s, McHale launched the non-profit Discovery Channel Global Education Partnership, which supplies free educational video programming to more than half a million students across Africa, Latin America, and Eastern Europe. After two decades at Discovery, McHale extended her commitment to helping build opportunity for people in Africa. With the Global Environment Fund, a private equity firm, she worked to launch the GEF/Africa Growth Fund, an investment vehicle intending to focus on supplying expansion capital to small and medium-sized businesses that provide consumer goods and services in emerging African markets. McHale's commitment to global outreach efforts also includes her service on the boards of the Africa Society of the National Summit on Africa, the Colonial Williamsburg Foundation, the National Democratic Institute, and Vital Voices. She previously served on the board of Africare. The daughter of a U.S. Foreign Service Officer, McHale was born in New York City and grew up in Britain and apartheid-era South Africa. Before joining Discovery, McHale served as General Counsel for MTV Networks and helped guide the company's international expansion.

Foreign Policy blogger Marc Lynch has called McHale a "terrible, terrible selection," arguing that she lacks diplomatic experience:

Appointing someone with no experience in public diplomacy but with a resume which "involves selling a message" has already been tried: the first post-9/11 Under-Secretary of State for Public Diplomacy Charlotte Beers, whose tenure lasted only 17 months (October 2001-March 2003), focused on "branding" America through television advertising showing happy Muslim-Americans, and is generally considered to be an utter failure.

Much of McHale's job will be improving America's image in the Muslim world, and it will be interesting to follow her approach after the failures of George W. Bush's public diplomacy chiefs to make headway in that department.

+ نوشته شده در سه شنبه پنجم خرداد 1388ساعت 22:21 توسط جواد اصغری راد |