مرکز دیپلماسی عمومی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی کتابچه جدیدی منتشر کرده است که "دیپلماسی عمومی:درسهایی از گذشته" نام دارد و نیکلاس کال نویسنده آن است. این کتابچه به تعریف دیپلماسی عمومی، رویکردهای مهم در آن و نیز مثالهای موفق و ضعیف در دیپلماسی عمومی آن می پردازد. 

برای مطالعه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید:

http://uscpublicdiplomacy.org/publications/perspectives/CPDPerspectivesLessons.pdf

سیمون آنهولت که در باره "برندیسم" و "تصویر مارکها" کار می کند و آنرا با دیپلماسی عمومی هم ادغام کرده است و به هر کشوری و منابع فرهنگی-مردمی-اتقصادی آن به عنوان یک "مارک" نگاه می کند، در جدیدترین ابتکار خودش نرم افزاری را تهیه کرده است که بر اساس نظرسنجی های به عمل آمده در باره کشورهای مختلف عمل می کند و به مخاطب می گوید که مثلا مردم کشور آمریکا در باره کشوری مانند ایران یا مصر یا روسیه چگونه می اندیشند... البته به نظر می آید که نظرسنجی هایش چندان متقن نباشد ولی بطور کل ابتکار جالبی در عرصه روابط عمومی و دیپلماسی عمومی باشد و می توان از شیوه کاری آن بهره گرفت.

چکیده یافته های این دوره نشان می دهد که آمریکا بدلیل "تاثیر اوباما" به صدر جدول کشورهای محبوب ملتها بازگشته است و جالب جایگاه ایران است که حتی در روسیه هم بین 50 کشور جایگاه پایینی دارد. البته احتمالا در نظرسنجی نسبت به ایران دقت نشده است.

برای مشاهده اصل وبسایت به لینک زیر مراجعه کنید:

http://www.simonanholt.com/Research/research-introduction.aspx

چندروز پیش روز چهانی دموکراسی بود و به همین مناسبت هم وزارت امور خارجه آمریکا برندگان مسابقه فیلم 3 دقیقه ای دموکراسی را به آمریکا دعوت کرده بود. اولین دور این مسابقات که پارسال برگزار شد با حضور 900 فیلم و برنده شدن 6 شرکت کننده به پایان رسید. در این میان چند فیلم از ایران هم ارسال شد که جایزه نبردند. 

این مسابقات، همانظور که جودیث مک هیل، مسئول دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه آمریکا، اعلام کرد امسال نیز برگزار می شود. 

فیلم برندگان و مک هیل قابل تامل است:

 http://www.citizentube.com/2009/09/democracy-video-challenge-winners-on.html

مولفه های زیادی در تصویر یک کشور تاثیرگذارند: رهبران، سیاستها، سبک زندگی مردم، شرکتهای تجاری و محصولات، کمکهای خیریه، و نیز توانایی های رسانه ای. در این میان ظاهرا" جایگاه رهبران اهمیت زیادی دارد. مثال آن را می توان در تصویر آمریکا و جایگاه رهبران آن در دهه اخیر مشاهده کرد. بوش، به تنهایی و به دلیل سیاستهای یک جانبه اش، تصویر آمریکا را بشدت مخدوش کرد، اما اوباما، رهبری که با شعار تغییر آمد، علی رغم اینکه تغییر زیادی در سیاستها نداده است، هماکنون توانسته تصویر آمریکا را از روزگار ذلت به دوران عزت برساند. این ماه، موسسه پیو، نظرسنجی انجام داده که بر اساس آن تصویر آمریکا به روزگار نیک قبل از بوش بازگشته است. 

مطالعه کل گزارش را بخوانید.

تبادلات دانشجویی یکی از ماندگار ترین برنامه های دیپلماسی عمومی از لحاظ تاثیرگذاری هستند. در بسیاری موارد، دولت آمریکا برای اینکه میزان "غرق شدن فرهنگی"  (Cultural Submersion) به نقطه کمال خود برسد، دانشجویان را به خانواده های آمریکایی می سپارند تا با آنان زندگی کرده و فرهنگ آمریکایی را بیاموزند و ارتباطات صمیمانه تری ایجاد شود. از آنجا که موسسات و شرکتهای خصوصی بعضا" پیمانکاران پروژه های وزارت امور خارجه هستند، در مواردی نیز نتیجه ها برعکس می شود و خانواده هایی "نامطلوب" میزبان مهمانان دانشجو می شوند که تاثیرات برنامه تبادلات دانشجویی را منفی می کند. یکی از این موارد در شهر اسکرانتن در ایالت پنسیلوانیا روی داد که ظاهرا" تنها مورد نیست... برای مطالعه متن انگلیسی به ادامه مطلب مراجعه کنید.

شماره دوم نشریه دیپلماسی عمومی از سوی مرکز دیپلماسی عمومی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی منتشر شد. در این شماره که با تاکید بر "عصر قدرتهای میانی" به چاپ رسیده است مقالات مختلفی در باره دیپلماسی عمومی آمریکا، کانادا، و ایران نگاشته شده است که در این میان مقاله انوش احتشامی قابل تامل می باشد. برای ورود به نشریه روی لینک زیر کلیک کنید:

http://publicdiplomacymagazine.com/

سخنان آغازین جودیت ای . مک هيل - نامزد سِمت معاون وزیر خارجه برای دیپلماسی عمومی و روابط عمومی

در برابر کمیتۀ روابط خارجی مجلس سنای ایالات متحده

13 مه، 2009

 به عنوان دختر یکی از کارمندان وزارت امور خارجۀ ایالات متحده، این نکته را آموختم که هیچ دعوتی مهم تر از انجام خدمت برای عموم نیست. وقتی که پدرم در دوره تبعیض نژادی آفریقای جنوبی، مقیم آن کشور بود، خانۀ ما زیر نظارت پلیس قرار داشت، دوستان بازداشت می شدند و مورد بی حرمتی قرار می گرفتند، و من معنای زندگی در جامعه ای که فاقد آزادی است را درک کردم. آن تجربه، اهمیت انجام مسئولیت های ما را به عنوان شهروندان خدمت عمومی و ایستادگی در برابر چیزی که ما درست می دانیم در من القاء کرد

ادامه مطلب را بخوانید

الیوت شراگ که معاون وبسایت فیس بوک است در مصاحبه ای با شورای روابط خارجی آمریکا در باره میزان و چگونگی استفاده دولتها از کانال اینترنت و وب سایتهای ارتباطات اجتماعی تاکید کرده است که بهترین استراتژی برای دولتها همانا تکیه بر واقعیت و عدم طرفداری کورکورانه است....

متن اصلی آن را در ادامه مطالب بخوانید.

شرکت در کارگاه آموزشی "دیپلماسی فرهنگی" در موسسه دیپلماسی فرهنگی برلین

این هفته از 13 تا 17 آوریل در موسسه دیپلماسی فرهنگی برلین یک کارگاه آموزشی برگزار شد که هزینه شرکت در آن 195 یورو بود. مبلغ را پرداختم و در آن شرکت کردم.

برنامه در "خانه آمریکا" (America Haus) برگزار شد و این همان ساختمانی است که شبیه به ساختمانهای موسسه گوته، یا "شورای بریتانیا" بوده و از منظری آمریکایی به فعالیتهای فرهنگی می پرداختند. این ساختمانها هماکنون بدلیل پایان جنگ سرد و تاکید آمریکا بر خاورمیانه در کشورهای اروپای غربی خالی شده اند و موسساتی همانند "موسسه دیپلماسی فرهنگی برلین" در آنها مشغول به کار هستند.

مارک دونفراید، ملیت آمریکایی دارد و رئیس موسسه است. برنامه های این کارگاه عبارت بودند از:

تعریف دیپلماسی فرهنگی- تاریخچه دیپلماسی فرهنگی- موسیقی و ورزش بعنوان دیپلماسی فرهنگی- سیاست فرهنگی آلمان در جلسه ای در مجلس این کشور—برنامه های جدید برای دیپلماسی فرهنگی— چالشها و فرصتهای موجود برای دیپلماتهای فرنگی.

این برنامه البته بر خلاف ظاهر فریبنده آن چندان پرکیفیت نبود اما نکات مثبتی را نیز در بر داشت که به قرار زیر هستند:

شرکت 17 – 18 دانشجو از کشورهای مختلف اروپایی که بدنبال این تبادلات بودند.

کارگاه بر محور مشورت و مشارکت دانشجویان پیش می رفت .

تورهای زیادی برای دیدار از مکانهای فرهنگی برلین برگزار شد.

بخش "ورزش بعنوان دیپلماسی فرهنگی" مرتب و منظم برگزار شد.

بطور کل برنامه مفیدی بود چرا که به لحاظ ساختاری، محتوایی و ارتباطی ثمرات مثبتی برای حقیر داشت.

عکس مربوط

سعید محمدی مقاله ای در سال ۱۳۸۷ نگاشته است که مطالعه آن خالی از لطف نیست.

اخيرا از سوي سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي اعلام شدكه هفتمين "هم انديشي رايزنان فرهنگي ايران درخارج ازكشور" با رويكرد"مهندسي روابط فرهنگي بين‌المللي"و با هدف تدوين پيش‌نويس راهبردهاي فرهنگي سه ساله نظام از 21 تا 24 مرداد ماه در تهران برگزار مي شود.
اعلام برگزاري اين نشست كه رويكرد آن گوياي طراحي مدل ديپلماسي فرهنگي و تدوين راهبردهاي كلان فرهنگي نظام براي فعاليت هاي فرهنگي در خارج از كشور است ما را بر نگارش اين مطلب علاقمند كرد تا با نگاهي علمي و تئوريك به چگونگي فعاليت هاي رايزني فرهنگي كشورمان در مسكو بپردازيم.
در اين مطلب ابتدا با نگاهي كوتاه به كشور روسيه و پيشينه روابط فرهنگي ايران و روسيه ، با تبيين ديپلماسي فرهنگي بعنوان يك روش علمي و چهارچوب تئوریک در قالب کلی نقش فرهنگ در روابط بین الملل ، با توجه به پايان ماموريت مهدي ايماني پور رايزن فرهنگي كشورمان در مسكو در اواخر سال 86 و اعزام ابوذر ابراهيمي تركمان به عنوان رايزن فرهنگي جديد به ارزيابي كلي مديريت چهارساله (1382-1386)رايزن قبلي در قالب اين چهارچوب تئوریک پرداخته و ضمن ارائه نماي كلي از وضعيت فرهنگ در روسيه معاصر ، اقدامات اخير مديريت جديد اين رايزني (از اول فروردين 1387 ) را تحليل خواهيم كرد.
اگر چه عملكرد هر نهاد دولتي از سوي ارگانهاي مختلف با استفاده از يك چارچوب مصوب و علمي ارزيابي مي شود ولي امروزه به تبع گستردگي تكنولوژي ارتباطات و اطلاعات به ويژه نقش و جايگاه رسانه ها در جهت دهي افكار عمومي ، اطلاع رساني به امري محتوم و ضروري تبديل شده است...