بنابر گزارش روزنامه واشنگتن پست، "صدای آمریکا" بدنبال گسترش پخش برنامه های خود در منطقه آمریکای لاتین می باشد. صدای آمریکا، پس از صفر سه تن از اعضای "هیئت مدیره پخش" یا همان BBG به منطقه، بدنبال تحت پوشش قرار دادن مخاطبان اسپانیایی زبان در کشورهای بولیوی، ونزوئلا، اکوادور، و نیکاراگوئه است. 

در همین راستا ، بخش اسپانیایی زبان "صدای آمریکا" به استخدام و آموزش 17 خبرنگار پرداخته و از امکانات رادیو/تی وی مارتی نیز استفاده خواهد کرد. از ظواهر امر پیداست که رادیو تی وی مارتی که با سانسور شدید در کوبا مواجه شده است رو به اضمحلال است. 

برای مطالعه مشروح خبر به لینک زیر مراجعه کنید: 

http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2009/11/23/AR2009112303863_pf.html

یکی از مهمترین امور در تحت تاثیر قرار دادن ملت ها، دعوت و تربیت دانش پژوهان و به عبارتی مدیران آینده آن ملتها می باشد. دانشگاههای آمریکا، از روزگاران قدیم، به دلایل مختلف، در این زمینه توفیق فراوانی داشته اند. گزارش جدیدی که موسسه آموزش بین المللی آمریکا منتشر کرده است به افزایش تعداد دانشجویان خارجی در دانشگاهها پرداخته و آنرا بی سابقه دانسته است.  

بنابر این گزارش، هماکنون بیش از 670 هزار دانشجوی خارجی در ایالات متحده تحصیل می کنند. در این صورت حتی اگر درصد کمی از این دانش پژوهان به ممالک خود بازگردند، فرصتهای مناسبی برای دولت آمریکا فراهم میشود.

گزارش سالانه حاوی نکات دیگری نیز می باشد:

1- هندو ها، با بیش از 100000 دانش پژوه، بالاترین تعداد دانشجوی خارجی آمریکا را تشکیل می دهند.

2- در مقایسه ای منطقه ای می توان گفت: بیشترین آمار منطقه ای مربوط به آسیای جنوب شرقی است.

3- در میان 25 کشور بالای جدول، ایران جایگاهی نداشته و جالب اینکه ترکیه و عربستان هر کدام با 13000 و 12000 دانشجو به ترتیب رتبه های هشتم و دهم را دارا می باشند.

4- دفتر ارتباطات فرهنگی و آموزشی وزارت امور خارجه که مسئولیت نهایی بررسی و تبادلات دانشجویی را بر عهده دارد به تنهایی مسئول 40 هزار امر تبادلاتی است. 

گزارش کامل را می توان در لینک زیر مشاهده کرد:

http://opendoors.iienetwork.org/?p=150649

خانم کلینتون که در پرایمری ها بسیار تند تر از اوباما در باره عرصه بین الملل سخن می راند و حتی زمانی گفت که در صورت حمله ایران به اسرائیل آنجا را با خاک یکسان می کند و این حتی به مذاق آمریکایی ها نیز چندان خوش نیامد... هماکنون در باره دیپلماسی عمومی آمریکا در دوران اوباما و رویکرد خودش مصاحبه ای کرده است که قابل تامل است.

در این مصاحبه که با ABC انجام داده است، کلینتون رویکرد "یکطرفه" در دیپلماسی عمومی را رد کرده و رویکردی "استماعی" را مد نظر قرار داده است و بیان کرده که او هماکنون به مکانهای مختلف صفر می کند و با مردم در می آمیزد و نظرات آنان را می پرسد تا لااقل آنان بدانند که آمریکاییان نظرات آنان را گوش می کنند. البته خانم کلینتون در نهایت بر "تاثیر" بر ملتها به عنوان غایت اصلی پروژهایی از این دست تاکید کرده است... 

مطالعه کامل متن به زبان اصلی در ادامه مطلب

برگمن مقاله مفیدی در زمینه دیپلماسی عمومی آمریکا در خاورمیانه نوشته بود که دکتر حسن بشیر و جبار علایی مِهره زحمت کشیده اند و ترجمه اش کرده اند. مقاله رویکردی انتقادی دارد ولی حاوی اطلاعات مفیدی است. 

دیپلماسی عمومی ایالات متحده در خاورمیانه (یک رهیافت فرهنگی انتقادی)

مترجمان: دکتر حسن بشیر و جبار علایی مِهره

 چکیده:

 یکی از بخش های در حال رشد در حوزه ادبیات روابط عمومی، تحقیق عمقی با عنوان دیپلماسی عمومی است. این علاقه در حال رشد به دیپلماسی عمومی در کنار افزایش توجه دیپلماسی عمومی ایالات متحده به خاورمیانه قرار گرفته است. بر اساس یک تحلیل انتقادی از استراتژی های دیپلماسی عمومی در خاورمیانه، نویسنده نشان می‌دهد که مدل های سنتی دیپلماسی عمومی بصورت دیپلماسی عمومی فعلی تغییر کرده است. بر اساس یک مدل آیینی ارتباطی و تئوری کنش ارتباطی که در این مقاله تعقیب می‌شود، نویسنده به وضوح استدلال می‌کند که یک رهیافت فرهنگ محور در اجرای دیپلماسی عمومی بین‌المللی ضروری است.

 اصطلاحات کلیدی: دیپلماسی عمومی؛ روابط عمومی؛ مطالعات میدانی؛ پسااستعماری.

اصل مقاله در اینجا 

عنوان کلاس: دیپلماسی عمومی و مسائل جهانی (Public Diplomacy & Global Issues)

با دعوت نیکلاس کال، به کلاس 3 ساعته اش رفتم. او بهمراه یک دیپلمات بازنشته آمریکایی به نام باب  و خانمی دیگر از گردانندگان کلاسی 25 نفره بودند. کال من و یک خانم کره ای را که او هم برای شرکت در کلاس آمده بود معرفی کرد و سپس پروسه کلاس شروع شد. کلاس 3 ساعته به دوبخش تشکیل شده بود که اولی را دانشجویان و دومی را اساتید می چرخاندند.

بخش اول: کار تیمی بر روی طرحی به نام "ترسیم استراتژی د.ع از منظر بهداشتی برای کشور دلخواه از سوی سازمان بهداشت جهانی"

دانشجویان در گروههای 6-7 نفره به نامهای سبز و سرخ و طلایی و ... در ارائه ای 10 دقیقه ای به معرفی طرح خود که یک هفته گذشته بر روی آن کار کرده بودند پرداختند. در این میان یکی از گروهها که بعدا فهمیدن هیئت ژوری هستند سئوالاتی را از گروههای ارائه دهنده طرحها پرسیدند. موضوعات مختلف بود: اولین گروه بر روی "کاهش میزان چاقی در مکزیک" کار کرده بود و بیشتر استفاده از یک تیزر تبلیغاتی تلویزیون برای کاهش استفاده از فست فود، تشویق ورزش، و خودپزی مدنظر داشت. گروه دوم برای طرح "کاهش آنفولانزای مرغی در اندونزی" پوستر و برنامه پخت غذا و رادیو و ... ارائه کرده بود. گروه آخر نیز برای " کنترل ایدز در کشوری آفریقایی به باگساوا" طرح مشاوره فرد به فرد، ارائه کاندوم! و تشویق روسپیگران به ورود به صنایع دیگر می پرداخت. همه گروهها به نوبت ارائه می دادند و هر کسی که لازم می شد به سئوالات گروه 4 یا همان ژوری می پرداخت. نکته جالب در این برنامه همانا ارائه کاندومی با طرح مد نظر بر روی جلد آن به ژوری در جواب یکی از سئوالاتشان بود! کلی همه خندیدند. قرار شد استراحت کوتاهی داشته باشند تا هم استادان و هم هیئت ژوری به گروهها امتیاز دهند و بشود توشه آخر ترمشان!

بعد از استراحت ابتدا گروه دانشجو امتیازاتش را بهمراه ایرادها و قوتها گفت و سپس اساتید نظراتشان را گفتند و امتیازات را اعلام کردند. یکی از گروهها امتیاز بالایی گرفت و پس از اینکه باز هم از آنها خواسته شد نظراتشان را بدهند برخی هم نظر دادند و کار بخش اول کلاس تمام شد.

بخش دوم: درس توسط استاد در باره "دیپلماسی عمومی و مسائل محیط زیستی"

نیک درسش را در باره اینکه چگونه کشورهای مختلف جهت استفاده سیاسی از موضوع محیط زیست فعالیت کرده اند گفت و اینکه چگونه سیاستهای موافق با محیط زیست برای ژست کشورها خود است و برخی سیاستها هم مانند سیاستهای دولت بوش تصویر کشورها را نامطلوب می کند. تاریخچه مهم شدن محیط زیست را گفت و اینکه رویکرد تمدنها بدین مسئله چگونه بوده است و مثلا مسیحی ها از آنجا که خود را صاحب زمین از طرف خدا می دانسته اند بدان بیشتر از بومیان آمریکا جفا کرده اند چرا که بومیان برای نعمتهایشان از زمین متشکر بودند و مسیحیان و یهودیان از خدا! همین که بدان اندیشیده بود برایم جالب بود. بعد هم گفت که بریتانیا خیلی بهتر از بقیه در این بخش کار کرده است و در نهایت هم از دانشجویان خواست که برای هفته دیگر برای موضوع "مشارکت با یک گروه قبیله ای برای تهیه برنامه ای تلویزیونی جهت آگاهی از مشکلات محیط زیستی" در کشورهای مختلف طرحی ارائه دهند. کلاس بدون سلام و صلوات به پایان رسید. بعد از کلاس کمی با نیک صحبت کردم و اینکه چقدر از این کلاس که همه اش تقریبا" در باره دیپلماسی عمومی بوده، لذت برده ام. دعوت کرد برای نشستی در باره دیپلماسی چریکی! که یکی نوشته بود. شاید بروم. 

این شبکه که تاکنون 600 میلیون دلار هزینه در بر داشته است بنا بر گزارشی در مدت 5 سال کارکرد تنها نیم 0.5 درصد در میان اعراب مخاطب دارد. بنظر می رسد این شبکه آینده ای مبهم داشته و شاید جای خود را به ارگان دیگری دهد. 

لینک وبگاه: http://www.youtube.com/pasjakartaindonesia 

جیمز گلسمن، دستیار سابق وزارت امور خارجه در بخش دیلماسی عمومی دولت جورج بوش قرار است بزودی رئیس اتاق فکری شود که جورج بوش در شهر دالاس تاسیس کرده است. جیمز گلسمن که س از پیروزی اوباما از سمت خود در وزارت امور خارجه برکنار شده بود ریاست موسسه تحقیقاتی جورج بوش را بر عهده خواهد داشت تا در زمینه های مورد علاقه بوش به "تحقیق، بحث، تعلیم، و نیز فعالیت" بپردازد.

وی قبل از این در روزنامه های واشنگتن پست، نیو ریابلیک، آتلانتیک مانثلی، و بسیاری شرکتهای ارتباطاتی بزرگ در سطوح بالایی مشغول به فعالیت بوده است و هماکنون دیدگاههای بوش را در سطح جامعه و سیاست گذاران آمریکا گسترش خواهد داد.

به نظر می رسد یکی دیگر از سرفصلهای تاریخ دیپلماسی عمومی آمریکا شکل گرفته باشد و این همانا ورود چشمگیر وزارت دفاع به حیطه دیپلماسی عمومی، تبلیغات، و روابط عمومی باشد. این حیطه قبل از قرن بیست و یکم در اختیار ارگانهای مختلفی همچون اداره اطلاعات جنگ، کمیته اطلاعات عموم، و نیز آژانس اطلاعات آمریکا USIA  بود و پس از آن نیز در سال 1999 تقریبا" به وزارت امور خارجه محول شد. هماکنون باید منتظر فعالیتهایی بیش از پیش غیر آشکارتر از سوی وزارت دفاع آمریکا بود. 

چندی پیش کنگره آمریکا نسبت به ورود بیش از حد وزارت دفاع آمریکا به حیطه دیپلماسی عمومی اظهار نگرانی کرد. کنگره در بررسی سند درخواست بودجه سال 2010 که از سوی وزارت دفاع این کشور ارائه شده بود، نسبت به اینکه وزارت دفاع بدون ارائه برنامه هزینه بودجه درخواستی در بخش دیپلماسی عمومی و تبلیغات ابراز ابهام کرده و از وزیر دفاع خواسته است وضوح بشتری در این زمینه داشته باشد. گزارش ها حاکی است وزارت دفاع آمریکا، اخیرا"، بطور سالانه بودجه ای معادل 1 میلیارد دلار را صرف "ارتباطات استراتژیک و دیپلماسی عمومی" می کند.  

مطالعه کل گزارش 

منبع: صدای آمریکا

اوباما و سخنرانی های او معروف اند و از مخاطب قرار دادن ایرانیان تا مسلمانان تا آفرقاییان از کلمات او بهره مند شده اند. در این میان، هر چند مخاطبان اوباما به صورت خودجوش به صحبتهای او گوش می دهند اما مسئولین دیپلماسی عمومی وزارت خارجه او نیز در این بین بیکار ننشسته و با روشهای مختلف "داستان آمریکا" را به گوش مردم می رسانند. 

سخنرانی اخبر اوباما در غنا با تلاش بیش از پیش ارگانهای دخیل در دیپلماسی عمومی آمریکا همراه بود و از روشهای مختلفی همانند پیام کوتاه، پخش در سینما،و حتی پست دوچرخه ای برای انتشار سخنرانی و کلام اوباما استفاده شد. به نظر می رسد این سخنرانی و سخنرانی های آینده اوباما با هماهنگی کامل و برنامه ریزی دقیق از منظر دیپلماسی عمومی صورت پذیرند.... در همین زمینه بنگاه ای بی سی گزارشی نوشته که در ادامه مطلب آمده است. 

هر چند در دوران دولتمداری جورج بوش وزارت دفاع وارد برنامه های دیپلماسی عمومی و بطور خاص تبلیغاتی شده بود، هماکنون در دولت اوباما نیز وزارت دفاع، به وزیری رابرت گیتس، بدنبال رویکرد نرم در برخورد با مناطق استراتژیک است و در همین راستا قرار است تیمی متحد از کارشناسان وزارت دفاع بدنبال هماهنگ سازی برنامه های ارتباطات استراتژیک این وزارتخانه باشند. خبر کامل را در بخش ادامه مطلب بخوانید. 

تبادلات دانشجویی یکی از ماندگار ترین برنامه های دیپلماسی عمومی از لحاظ تاثیرگذاری هستند. در بسیاری موارد، دولت آمریکا برای اینکه میزان "غرق شدن فرهنگی"  (Cultural Submersion) به نقطه کمال خود برسد، دانشجویان را به خانواده های آمریکایی می سپارند تا با آنان زندگی کرده و فرهنگ آمریکایی را بیاموزند و ارتباطات صمیمانه تری ایجاد شود. از آنجا که موسسات و شرکتهای خصوصی بعضا" پیمانکاران پروژه های وزارت امور خارجه هستند، در مواردی نیز نتیجه ها برعکس می شود و خانواده هایی "نامطلوب" میزبان مهمانان دانشجو می شوند که تاثیرات برنامه تبادلات دانشجویی را منفی می کند. یکی از این موارد در شهر اسکرانتن در ایالت پنسیلوانیا روی داد که ظاهرا" تنها مورد نیست... برای مطالعه متن انگلیسی به ادامه مطلب مراجعه کنید.

متن بصورت pdf

فیلم

دفتر بازرسی دولت آمریکا (GAO) در باره دیپلماسی عمومی آمریکا در 27 ماه می سال 2009 گزارشی را منتشر کرده است که  بر اساس آن نکات مهمی را برای بهبود وضعیت دیپلماسی عمومی آمریکا به کنگره و سایر ارگانهای درگیر گوشزد می کند. این گزارش پس از بررسی های لازم به این نتیجه رسیده است که دیپلماسی عمومی و ارتباطات استراتژیک آمریکا در بخشهای زیر نیاز به توجه دارد:

•           ضعف در برنامه ریزی راهبردی و عملیاتی

•           کمبود بررسی عملکرد و بازخورد آن

•           کمبود همگرایی و همکاری سازمانهای درگیر در دیپلماسی عمومی

•           نیروی های ضعیف دیپلماسی عمومی در وزارت امور خارجه

•           کمبود تلاشهای دیپلماسی عمومی در مناطق پر خطر

در این گزارش به نکات دیگری از قبیل میزان هزینه های انجام شده اشاره شده است. برای خلاصه و دانلود کامل متن به ادامه مطلب مراجعه نمایید.

سخنان آغازین جودیت ای . مک هيل - نامزد سِمت معاون وزیر خارجه برای دیپلماسی عمومی و روابط عمومی

در برابر کمیتۀ روابط خارجی مجلس سنای ایالات متحده

13 مه، 2009

 به عنوان دختر یکی از کارمندان وزارت امور خارجۀ ایالات متحده، این نکته را آموختم که هیچ دعوتی مهم تر از انجام خدمت برای عموم نیست. وقتی که پدرم در دوره تبعیض نژادی آفریقای جنوبی، مقیم آن کشور بود، خانۀ ما زیر نظارت پلیس قرار داشت، دوستان بازداشت می شدند و مورد بی حرمتی قرار می گرفتند، و من معنای زندگی در جامعه ای که فاقد آزادی است را درک کردم. آن تجربه، اهمیت انجام مسئولیت های ما را به عنوان شهروندان خدمت عمومی و ایستادگی در برابر چیزی که ما درست می دانیم در من القاء کرد

ادامه مطلب را بخوانید

جیمز گلسمن، مسئول سابق دیپلماسی عمومی در وزارت امور خارجه دولت جورج بوش، هماکنون که "جایگاهی دیپلماتیک" ندارد اقدام به ایجاد وبلاگی کرده است که محتوی آن و نیز ارتباط برقرار کردن با آن برای علاقه مندان به دیپلماسی عمومی خالی از لطف نیست. 

وی در این وبلاگ به عنوان مثال به موارد مختلفی در زمینه دیپلماسی عمومی آمریکا همانند شبکه الحره و بازخوردهای آن می پردازد. 

آدرس وبلاگ: http://www.jameskglassman.com/

شرکت در کارگاه آموزشی "دیپلماسی فرهنگی" در موسسه دیپلماسی فرهنگی برلین

این هفته از 13 تا 17 آوریل در موسسه دیپلماسی فرهنگی برلین یک کارگاه آموزشی برگزار شد که هزینه شرکت در آن 195 یورو بود. مبلغ را پرداختم و در آن شرکت کردم.

برنامه در "خانه آمریکا" (America Haus) برگزار شد و این همان ساختمانی است که شبیه به ساختمانهای موسسه گوته، یا "شورای بریتانیا" بوده و از منظری آمریکایی به فعالیتهای فرهنگی می پرداختند. این ساختمانها هماکنون بدلیل پایان جنگ سرد و تاکید آمریکا بر خاورمیانه در کشورهای اروپای غربی خالی شده اند و موسساتی همانند "موسسه دیپلماسی فرهنگی برلین" در آنها مشغول به کار هستند.

مارک دونفراید، ملیت آمریکایی دارد و رئیس موسسه است. برنامه های این کارگاه عبارت بودند از:

تعریف دیپلماسی فرهنگی- تاریخچه دیپلماسی فرهنگی- موسیقی و ورزش بعنوان دیپلماسی فرهنگی- سیاست فرهنگی آلمان در جلسه ای در مجلس این کشور—برنامه های جدید برای دیپلماسی فرهنگی— چالشها و فرصتهای موجود برای دیپلماتهای فرنگی.

این برنامه البته بر خلاف ظاهر فریبنده آن چندان پرکیفیت نبود اما نکات مثبتی را نیز در بر داشت که به قرار زیر هستند:

شرکت 17 – 18 دانشجو از کشورهای مختلف اروپایی که بدنبال این تبادلات بودند.

کارگاه بر محور مشورت و مشارکت دانشجویان پیش می رفت .

تورهای زیادی برای دیدار از مکانهای فرهنگی برلین برگزار شد.

بخش "ورزش بعنوان دیپلماسی فرهنگی" مرتب و منظم برگزار شد.

بطور کل برنامه مفیدی بود چرا که به لحاظ ساختاری، محتوایی و ارتباطی ثمرات مثبتی برای حقیر داشت.

عکس مربوط

نیروی دریایی امریکا با انجام فعالیتهای پزشکی بدنبال ایجاد ارتباط و گسترش فعالیتهای دیپلماسی عمومی خود می باشد. نیروی دریایی آمریکا با همکاری چند سازمان دیگر از قبیل وزارت امور خارجه و  "یو اس اید" اقدام به حرکت یک کشتی بزرگ به نام Comfort یا همان "آسایش"  کرده است. این کشتی ماموریتهای پزشکی خود را در زمینه ارائه خدمات پزشکی، آموزشهای پزشکی، و برقراری ارتباط با ارگانهای کشورهای مقصد آغاز کرده است. این کشتی هماکنون در آمریکای لاتین فعالیت می کند.

برای اطلاعات بیشتر می توان به وبلاگ آن مراجعه نمود: http://comfort2009.blogspot.com/

ديپلماسی عمومی

خط مشی اصلی ديپلماسی عمومی دولت ايالات متحده متوجه ساختن، مطلع كردن، و تاثير گذاشتن بر جوامع خارجی برای بالا بردن درك آنها از ارزش های آمريكايی، سياست ها و برنامه های دولت آمريكا است.

از زمان حملات تروريستی 11 سپتامبر، ارتباط برقرار كردن با جوامع خارجی در كانون تلاش های دولت ايالات متحده قرار داشته است. اين امر با رساندن پيام های اصلی سياست های دولت در رابطه با دموكراسی، تحمل ديگران، و ارزش های جهانی ای چون آزادی و استقلال جهت مقابله با لفاظی های افراطی و اطلاعات نادرستی كه از جانب گروه های متخاصم ابراز می شود، انجام شده است.

درك و حمايت از سياست های ايالات متحده به موازات تقويت ديدگاه های ميانه رو به عنوان پادزهری در مقابل افراطی گری پيش می رود. از طريق برنامه های ديپلماسی عمومی، مانند تبادل دانشجوی با بورسيه فول برايت (1)، پروژه های بين المللی آموزش مديريت برای ديداركنندگان خارجی، برنامه های سخنرانی، بازديدهای ترتيب داده شده برای خبرنگاران، توسعه زبان انگليسی، تارنماهای اينترنتی، و كنفرانس های ويدئويی ديجيتال، ايالات متحده در حال انتقال ارزش ها و اصول اخلاقی اش است. در عين حال، تاثير و عملكرد اين برنامه ها افزايش درك و احترام متقابل بين مردم ايالات متحده و مردم كشورهای ديگر است.

از طريق ديپلماسی عمومی، ايالات متحده خواهان گفتگو با جوامع مهم و عمده، در حين ترغيب بسط و گسترش ميانه روی، بر مبنای منافع متقابلی چون دموكراسی، امنيت، شكوفايی اقتصادی، و ارزش ها مشترك است. در سال 2002، وزارت امور خارجه برنامه مشاركت برای يادگيری (P4L) را آغاز كرد كه تبادل (محصلين) را به سمت جوانان و افرادی كه بر جوانان تاثير می گذارند و متمركز بر نياز همگانی در رابطه با كسب علم و ايجاد فرصت است، متوجه كرده است. يكی از نكات قوت برنامه های ديپلماسی عمومی دولت ايالات متحده، تنوع زياد موسسات علمی، سازمان های غير دولتی (NGO)، و شهروندان معمولی آمريكايی است كه نقش عمده ای در ميزبانی ديداركنندگانی كه سالانه حدود 30.000 نفر از آنها به دلائل علمی، فرهنگی و حرفه ای تحت برنامه های تبادل به آنجا می آيند، ايفا می كنند.

يكی از موثرترين ابزار ديپلماسی عمومی آمريكن كرنر (2) ها هستند. آمريكن كرنرها، يا گوشه هايی درباره آمريکايی، كه اغلب اوقات در موسسات آموزشی يافت می شوند، در 201 شهر و در 89 كشور به عنوان محلی برای دسترسی و تماس با عامه مردم عمل می كنند، به خصوص دسترسی و تماس با جوانان، و دانش و آگاهی راجع به زندگی در ايالات متحده، دولت ايالات متحده، و فرهنگ آمريكا از طريق كامپيوتر، كتاب، مجلات، و اطلاعات به آنها می دهد.

توليدات راديويی، تلويزيونی، اينترنتی و ويدئويی كماكان ابزار نيرومندی برای رسانيدن پيام های سياست خارجی به مردم در سرتاسر دنيا است. وزارت امور خارجه مطالب چاپی و الكترونيكی بسيار متنوعی برای جوامع خارجی، به زبان خودشان، منتشر می كند. اين كار برای مردم كشورهای ديگر نياز برخورد با كسانی كه می خواهند اعمال تروريستی انجام دهند يا انجام داده اند را توضيح می دهد. لازم به ذكر است كه پيشرفت هايی هم در اين زمينه حاصل شده است. اداره توسعه بين المللی ايالات متحده (USAID) طرح های كمك های خارجی نيز انجام می دهد كه از منافع كليدی سياست های خارجی ايالات متحده حمايت می كنند و از لحاظ ديپلماسی عمومی تاثير مثبتی در بسياری از جوامع كشورهای در حال توسعه می گذارند. برنامه های كمك های بشردوستانه USAID و فعاليت هايش در زمينه رشد اقتصادی، كشاورزی، تجارت، بهداشت جهانی، دموكراسی، و اجتناب از تعارض از تبديل كشورهای ديگر به محل پرورش و توليد تروريست ها جلوگيری می كند. در افغانستان، برنامه های USAID كمك كرده تا يك جامعه امن و باثبات كه نيازهای مردم آن كشور را برآورده می سازد به وجود آيد و فضای تازه ای ايجاد كرده كه تروريست ها نمی توانند در آن رشد كنند. USAID در خط مقدم ارائه كمك به كشورهای سونامی زده بود، كه باعث جلب حسن نيت مردم كشورهای به شدت خسارت ديده به ايالات متحده شد.

در نشست سی آيلند (3)، به ميزبانی ايالات متحده در ژوئن 2004، گروه هشت طرح خاورميانه و آفريقای شمالی بزرگ تر (BMENA) را برای حمايت از تلاش های اصلاح طلبانه ای كه در منطقه در راستای برقراری دموكراسی، اقتصاد، و آموزش در جريان است، عرضه كرد. يكی از بخش های اصلی BMENA، طرح گردهمايی برای آينده (4) است، كه هر ساله وزرای خارجه، آموزش و اقتصاد، و همچنين نمايندگان جامعه مدنی و نمايندگان شركت های تجاری، از منطقه خاورميانه و آفريقای شمالی بزرگ تر، و كشورهای گروه هشت را برای بحث و تبادل نظر درباره روش های حمايت از اصلاحات به دور يكديگر جمع می آورد. علاوه بر طرح گردهمايی، كشورهای گروه هشت موافقت كردند تا از گفتگوی كمك به دموكراسی (5)، شبكه اعتبارات مالی (6)، مراكز كارآفرينی، يك طرح ميكروفاينانس، يك طرح سوادآموزی، يك گروه كاری سرمايه گذاری، و يك تشكيلات خصوصی در شركت بين المللی تامين سرمايه حمايت كنند.

نكته ديگری كه برای ديپلماسی عمومی بسيار حائز اهميت است، طرح مشاركت خاورميانه (7) (MEPI) می باشد كه در دسامبر 2002 آغاز شد. اين طرح يكی از طرح های رياست جمهوری است كه جهت حمايت از اصلاحات اقتصادی، سياسی و آموزشی در خاورميانه و فراهم كردن فرصت های بيشتر برای تمام مردم منطقه، به خصوص زنان و جوانان، ايجاد شده است. از طريق همكاری نزديك با دولت های جهان عرب، موسسات علمی، بخش خصوصی، و سازمان های غير دولتی، طرح MEPI حمايت از ارزش های مهم دموكراتيك و تلاش هايی كه از جانب خود كشورها برای اجرای اصلاحات انجام می شود را تقويت می كند.

از فعاليت های ويژه ديگر، در سايه حمايت طرحMEPI ، برنامه هايی است كه جهت ايجاد يك نهاد دادگستری خاورميانه ای، اجرای دوره های تحصيلی برای آموزش كارآفرينی به زنان و مردان خاورميانه در ايالات متحده، و آموزش مهارت های سياسی به زنان نامزد شده در انتخابات در آموزشگاه های مبارزات انتخاباتی منطقه ای، طراحی شده اند. علاوه بر اين، چنين " دوره ها و آموزشگاه های مشاركتی " كمك می كنند تا تجربه فراگيری در كلاس های درس متحول و دگرگون شود. اين روش های ابتكاری آموزشی می توانند به عنوان الگويی برای دولت ها در تاسيس مدارس جديد و اصلاح سيستم آموزشی مورد استفاده قرار گيرند.

موفقيت تلاش های ديپلماسی عمومی با معيار روزها يا هفته ها سنجيده نمی شود؛ اين يك تعهد بلند مدت است كه در طول نسل ها سنجيده می شود.

منبع: سایت وزارت امور خارجه آمریکا

1. Fulbright
2. American Corners
3. Sea Island
4. Forum for the Future
5. Democracy Assistance Dialogue
6. Network of Funds
7. Middle East Partnership Initiative (MEPI)

صدای آمریکا گزارشی تحلیلی در باره وبسایت Facebook منتشر کرده است که مطالعه آن خالی از لطف نیست:

«فیس بوک» نوعی در تماس بودن مردم از سراسر جهان با یکدیگر بر روی اینترنت و یکی از راههای دوستیابی و ارسال اطلاعات میان تعداد نامحدودی از افرادی است که به کامپیوتر دسترسی دارند.

اما در کشور ترکیه «فیس بوک» در ابعادی تازه و به عنوان یک سکوی سیاسی به کار گرفته می شود. دوریان جونز، خبرنگار صدای آمریکا از استانبول، درباره ابعاد تازه «فیس بوک» در ترکیه گزارشی تهیه کرده است که در ادامه برگردان آن را ملاحظه می کنید.

ملتون کول، زن جوانی که یکی از دو میلیون عضو«فیس بوک» در ترکیه به شمار می رود، کوشش می کند زندگی سکولار را در کشوری که امروزه به شدت تحت تاثیر فرهنگ اسلامی قرار دارد بگذراند.

جیمز گلسمن مسئول دیپلماسی عمومی آمریکا قرار است در سالگرد یازدهم سپتامبر در نشستی در چاتم هاوس انگلیس شرکت کند. وی در این نشست که تحت عنوان "عصر جدید دیپلماسی عمومی" برگزار می شود به شرح استراتژی خود مبنی بر شکست افراطگرایی با استفاده از ابزار "ترغیب و الهام" می پردازد.

برانون مادوکس ( Bronwen Maddox ) مقاله ای در تایمز آنلاین نوشته است که به ۶ گام اصلی و عملی در بهبود دیپلماسی عمومی آمریکا اشاره دارد. این شش گام عبارتند از:

۱- نشان دادن تمایل به همکاری و مشارکت

۲- توقف نسبه به بدنشان دادن چین

۳- سعی در حل مشکلات در عراق و منطقه بین فلسطین و "اسرائیل"

۴- صحبت با ایران

۵- توقف استفاده از ترکیب "جنگ بر علیه ترور" و تعطیلی گوانتانامو

۶- انذار اروپا نسبت به مسئولیتهای خویش

برای مطالعه اصل مقاله به ادامه مطلب مراجعه کنید.

شرکت ارتباطات شرق و غرب (مستقر در واشنگتن) از شرکتهایی است که اولین گزارش از شاخص تصویر سازی ملتها یا همان "شاخص ملت نما" (nation branding Index) را منتشر کرده است. این شاخص نتیجه یک تحقیق بوده است.

این تحقیق حاصل تحلیل محتوای رسانه های برجسته جهان و سنجش میزان خوبی یا بدی تصویر ارائه شده از کشورها در این رسانه ها می باشد. نرم افزار طراحی شده برای انجام این تحقیق شامل 16000 لغت بارگذاری شده می باشد.

در اولین شماره از این گزارش سنگاپور بالاترین امتیاز را گرفته و در خاورمیانه و شمال آفریقا نیز کشور امارات متحده بعنوان اولین کشور معرفی شده اند که بهترین تصویر را در رسانه ها از آن خود کرده اند.

این گزارش بصورت فصلنامه ای ادامه خواهد یافت و نقش بسزایی در راهنمایی سرمایه گذاران خواهد داشت.

تنها نکته قابل توجه در باره این گزارش همانا رسانه های انتخاب شده برای تحلیل است چرا که نوع و جهت گیری رسانه نیز تاثیر بسزایی در رتبه کشورها خواهد داشت.

وبلاگ دیپلماسی عمومی نیز از این پس بطور ویژه به این گونه گزارشها می پردازد.

منبع

چندی پیش (در سال ۲۰۰۶ ) دفتر دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه آمریکا مراکزی را موسوم به "هابهای رسانه ای منطقه ای" ایجاد کرد که هماکنون پس از ۲ سال فعالیت بررسی و گزارش مختصری از فعالیتهای آنان ارائه شده است.

این مراکز در سه منطقه دوبی، لندن، و بروکسل شروع به فعالیت کرده و بنا به ادعای گزارش، جیمز گلسمن، مسئول کنونی دیپلماسی عمومی آمریکا، بدنبال افتتاح چند مجموعه دیگر از جمله در ژوهانسبورگ می باشد.

از دیگر نکات این گزارش می توان به فراهم کردن امکان ۶۰۰ مورد حضور رسانه ای آمریکائیان در شکل مصاحبه ای آن در رسانه های مختلف عربی و اروپایی اشاره کرد.

اصل مطلب در ادامه مطلب!

جی اسنایدر، یکی از اعضای "کمسیون مشورتی دیپلماسی عمومی" در وزارت امور خارجه آمریکا دولت آینده ایالات متحده را مخاطب قرار داده و مطلبی نوشته که در آن بر نقش سازمانهای خصوصی در بهبود تصویر آمریکا تاکید می کند:

"دولت آمریکا سعی زیادی در زمینه بهبود تصویر خویش کرده است اما باید قبول داشت که دولت به تنهایی از پس این مسئولیت خطیر بر نمی آید.

مردم جهان فرهنگ، تکنولوژی و سایر موارد آمریکایی را در حالی دوست دارند که ربط چندانی به دولت آمریکا نیز ندارد. بنابر این بهترین راه حل ایت است که نقش بخش خصوصی را در دیپلماسی عمومی آمریکا پر رنگ تر نمود.

یکی از راهکارهای مطلوب در این زمینه همانا کاهش و بخشش مالیات شرکتهای خصوصی بشرط فعالیت در زمینه دیپلماسی عمومی است. تشویق آن بهمراه فهماندن این موضوع که این شرکتها نباید از برچسب "آمریکا سازی" بترسند می تواند به سرانجام مطلوبی برسد."...

برای اصل مطلب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

آمریکا بدنبال بهبود تصویر خویش از طریق دیپلماسی علمی/ EuActiv

آمریکا مرکزی را ایجاد کرده است تا همانند اتحادیه اروژا از طریق فعالیتهای علمی و روابط علمی میان این کشور و سایر کشورها بخصوص کشورهای بدبین نسبت به آمریکا شرایط و دیدگان آنان را تلطیف کند.

"مرکز دیپلماسی علمی" که زیر مجموعه "انجمن آمریکایی گسترش علوم" است مسئول  مطالعه وضعیت روابط دانشمندان کشورها با یکدیگر و گسترش ارتباطات بین ملتی از در سطح دانشمندان و عالمان کشورهاست.

برای مطالعه اصل خبر بر ادامه مطلب کلید کنید.

تسخیر قلوب و عقول/ پیتر باکس باوم

پیتر باکس باوم، در مطلبی که برای موسسه شبکه امنیت و روابط بین امللی نوشته است به توصیف و تبیین فعالیتهای وزارت دفاع آمریکا در جهت افزایش میزان قدرت نرم این کشور در کشورهایی مانند عراق و افغانستان و سایر کشورهای مسلمان نشین پرداخته است.

باکس باوم به عدم توانایی دولت کنونی آمریکا برای تغییرات عدیده اشاره کرده است و مباحث خود را متوجه دولت بعدی می کند. اطلاعاتی و گزارش هایی که وی بدانها رجوع می کند قابل توجه بوده و در زمینه استراتژی دیپلماسی عمومی آمریکا با ارزش می باشند.

برای مطالعه اصل مطلب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

پنتاگون بدنبال بهبود قدرت نرم 

یونایتد پرس انترنشنال (UPI) در مطلب کوتاهی به عزم پنتاگون برای استفاده از قدرت نرم در کنار فعالیتهای نظامی و سخت خود پرداخته است.

این تغییر استراتژی ریشه در فعالیتهای آمریکا در عراق و افغانستان دارد.

تلاشهای بشردوستانه ارتش در کمک به حادثه دیدگان سونامی در اندونزی یکی از نمونه هایی است که کمکهای بشر دوستانه بشدت در بهبود تصویر آمریکا تاثیر دارد.

برای مطالعه اصل مطلب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

وزیر دفاع آمریکا آقای رابرت گیتس در جلسه ای بهمراه کاندولیزا رایس پیرو سخنرانی گذشته خود در باره دیپلماسی عمومی، باز هم از دولت آمریکا و بخش خصوصی خواست تا تلاشهای دیپلماسی عمومی خود را بیش از پیش تقویت کنند.

وی نسبت به آنچه وی "نظامی سازی سیاست خارجی" و انحراف بودجه به سمت پنتاگون  می خواند ابراز نگرانی کرد. در ادامه نیز گیتز پیشنهاد داد تلاشهای دیپلماسی عمومی نه در حد روابط عمومی بلکه فراتر از آن و بطور بلند مدت و با هدف ایجاد ارتباط و اعتماد مد نظر قرار گیرد.

از این سخنرانی اینگونه بر می آید که حداقل در بخش مسئولیت آقای گیتس شاهد افزایش تلاشهای دیپلماسی عمومی وزارت دفاع باشیم.

برای مشاهده اصل مطلب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید. 

جاکوین اف بلایا،یکی از اعضای ‌‌BBG در مقاله کوتاهی با عنوان "پیشرفت الحره" به این نکته اشاره کرده است که:

بر اساس مطالب منتشر شده کارنامه تاریکی برای موفقیت های الحره ترسیم کرده اند اما در واقع الحره در حال پیشرفت است و با توجه به نداشتن آمار دقیق در بخش مخاطب شناسی نمی توان چندان به ایرادات در باره الحره اعتماد کرد. وی اعلام داشت الحره حدود 21 تا 26 میلیون مخاطب دارد.

نکته دیگری که قابل توجه بود خبر تلاش BBG برای به کار گیری موسسات نظر سنجی و پژوهشی برای مطالعه تاثیرات شبکه های تحت نظارت دولت آمریکا (برای اهداف دیپلماسی عمومی) از سوی بلایا می باشد.

برای اصل مطلب....

در تاریخ ۳۰ ژوئن ۲۰۰۸ آقای گلسمن (مسئول دفتر دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه آمریکا) در مصاحبه ای طولانی در شورای روابط خارجی آمریکا به شرح برنامه های استراتژی خود در کدت باقیمانده از دوره بوش پرداخت.

وی عنوان برنامه های خود را "دیپلماسی عمومی آمریکا برای قرن بیست  یکم" نام نهاد و بدنبال تعریفی جدید با برنامه های جدید جهت افزایش قدرت نرم آمریکا بود.

در  این میان وی تفکیکی بین دیپلماسی عمومی سنتی و دیپلماسی عمومی جدید قائل شده و ...

روزنامه استار لجر، در مطلب کوتاهی (ن. ک. ادامه مطلب) به محدودیت های قدرت نرم پرداخته است. از آنجا که بنیانهای دیپلماسی عمومی بر نظریه قدرت نرم استوار است این نقد مختصر می تواند مفید واقع شود.

ادعای یادداشت بر این است که تلاشهای (هر چند پراکنده و نا منظم) وزارت امور خارجه آمریکا برای بهبود تصویر و توجیه آمریکا به نتیجه محسوسی نمی رسد. دلیل اصلی آن هم ابتدا در تفاوت کلام و عمل و نیز نقش رسانه های جهانی و مخاطبان فعال در تشخیص این تناقض نهفته است. بنابراین بهترین دیپلماسی عمومی همانا اتخاذ سیاست های معقول و مقبول است.

فضاهای مجازی از این دست، کانالهای معتبر، به صرفه، و زود بازده هی هستند که اکثر دانشگاهها و البته وزارت امور خارجه آمریکا در امور روابط عمومی و دیپلماسی عمومی خود از آنها بهره می برند.

برای مشاهده اصل متن ادامه مطلب را کلیک کنید.

جان براون یکی از کارشناسان برجسته در "مرکز دیپلماسی عمومی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی" در مقاله ای تحت عنوان "پس از ماه عسل" با بر شمردن فشارها و شرایطی که آمریکا خود را گرفتار آن کرده است به این نتیجه می رسد که علی رغم عقیده کارشناسانی مانند فریدمن مبنی بر بهبود تصویر آمریکا و قدرت نرم این کشور بطور کل، انتخاب اوباما بصورت مقطعی تاثیری مختصر داشته و پس از مدتی شبیه به ماه عسل جهان با انتخاب اوباما سیر نزولی تصویر آمریکا شروع خواهد شد. 

برای مشاهده اصل مقاله به ادامه مطلب مراجعه کنید.

کمیسیون مشورتی دیپلماسی عمومی آمریکا در گزارشی که منتشر کرده است به ضعف های وزارت امور خارجه آمریکا در بخش نیروی انسانی و افسران دیپلماسی عمومی اشاره کرده و از دولت خواسته است برنامه های ارزیابی مدون داشته و سهم مسئولین دیپلماسی عمومی را در مقامهای وزارت خانه ار ارتقا بخشد. این گزارش همچنین نسبت به استخدام و به کار گیری عوامل متخصص در زمینه روابط عمومی و دیپلماسی عمومی تاکید کرده است.

برای مشاده چکیده گزارش و نیز لینک PDF به ادامه مطلب مراجه کیند.

آقای گلسمن (دستیار وزیر امور خارجه آمریکا در امر دیپلماسی عمومی و روابط عمومی) در مطلبی تحت عنوان "تنفر از آمریکا عمیق نیست" با تکیه بر نظر سنجی مرکز پیو عنوان کرده است که تنفر و دشمنی با آمریکا در مناطق مختلف که پس از یازدهم سپتامبر افزایش یافته بود متغیر بوده ولی باید نسبت به نوسانات حساسیت به خرج داد. و علی رغم تمامی این اعداد و ارقام نباید فراموش کرد که آمریکا در کشورهای آفریقایی و بزرگ مانند برزیل، هند، و ژاپن مفبول بوده و در تنها اروپا و خاورمیانه درد سر های اصلی می باشند که آنان نیز تغییراتی را داشته و حداقل به سمت متنفر شدن از القاعده پیش رفته اند... برای اصل مطلب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.

جان هیوز مقاله ای نوشته است که در آن نقش آژانس اطلاعات آمریکا (USIA) را بررسی کرده و بازگرداندن آن را برای بهبود تصویر آمریکا و دیپلماسی عمومی این کشور ضروری می داند. برای مشاهده متن اصلی انگلیسی به ادامه مطلب مراجعه کنید.

دينا حبييب پاول  / معاون وزارت امور خارجه آمريكادر امور فرهنگى و آموزشي

مبادلات فرد به فرد كه امثال آن به همت ديوان امور فرهنگى و آموزشى (ECA) شكل گرفت جزئى حياتى از راهبرد امنيت ملى ما و شايد ارزشمند ترين سرمايه ديپلماسى عمومى محسوب مى شود. بسيارى از شركت كنندگان در اين مبادلات اعلام كرده اند كه با تعمل مستقيم با مردم آمريكا «براى هميشه تغيير كرده اند».با توجه به اينكه بيش از 230 مدير فعلى و پيشين حكومت و دولت از فارغ التحصيلان برنامه هاى ECA هستند، وزارت امور خارجه يك فرصت فوق العاده براى دستيابى به رهبران فردا داردو اين امر،از طريق مبادلات و مواجه كردن آن ها با چگونگى شكل گيرى عقايد و جامعه هان تحت ارزش هاى مردمى ، صورت مى گيرد.

ما صحبت و تعامل با جوامعى (كه پيشتر كمتر فعال بودند) را در اولويت قرار داده ايم ، تعامل با جوانان يا آنان كه با جوانان تاثيرگذارند ، يعنى زنان ، دبيران ، چهره ها شخصيت هاى مذهبى و رسانه ها .

آموزش و پرورش

اخيرا در قاهره در ملاقاتى كه با فارغ التحصيلان مبادلاتى ،كاركنان سفارت خانه و شركت كنندگان برنامه داشتم طرح جديدى را با نام طرح مبادلاتى بورس كمك آموزشى مدرسه عالى دو ساله معرفى كرديم.اين برنامه كه با همکاری مشترک وزارت امور خارجه و آژانس ايالات متحده در توسعه بين المللى تشکیل شده،1000 دانش آموز فنى حرفه اى مصرى و شمار قابل توجهى از استادان و مجريان را به آمريكا مى آورد .دانش آموزان تحت آموزش قرار مى گيرند كه به كسب مدارك فنى و حرفه اى و درجات مربوطه در كامپيوتر و ديگر رشته هاى تحصيلى منجر مى شود ، و ايالات متحده را قادر مى سازد تا به جوانان مصرى دسترسى پيدا كند و به آنان كمك مى كند كه با كسب مهارت و پيوستن به نيروى كار در مصرعزت نفس بالاترى به دست بياورند.

در قاهره همچنين اين فرصت را به دست آوردم تا با تعدادى از نوجوانان برجسته 12 تا 15 ساله كه از برنامه انگليسى ما با نام Access با بورس آموزشى در سطح خرد بهره مى برند،ملاقاتى داشته باشم.اين طرح اساس طرح ما براى يارى رسانى به جوانانى است كه در حاشيه جامعه قرار گرفته اند. دختران و پسرانى که بورس كوچك Access را براى مطالعات انگليسى دريافت مى كنند نه تنها از يك ابزار اقتصادى و ارتباطى مهم بهره مند مى شوند،بلكه حس امید و اعتماد به نفس به دست مى آورندتا به نامزدهاى برنامه هاى مبادله اى ما و رهبران آينده جامعه شان مبدل شوند. امسال بيش از 10000 دانش آموز از ACCESS بهره خواهند برد.

مدرسه عالى دو ساله و برنامه هايAccess تنها دو جزئ از يك راه برد بسيار وسيع تر مى باشند كه در نظر دارد آموزش جهانى و منافع ملى آمريكا را در هم آميزد.در دى ماه 1384(ژانويه 2006)،كاندوليزا رايس وزير آموزش و پرورش، مارگارت اسپلينگ به طور مشترك ميزبان ديدارى با مقامات آموزش عالى آمريكا بودند تا براى تقويت آموزش در سطح جهانى با يكديگر شروع به همكارى كنند.آغاز اين ديدار با يك گفتگوى گسترده بر مبناى نياز دولت ايالت متحده به همكارى مشترك با بخش غير دولتى بر سر آينده آموزش عالى آمريكا در يك عرصه جهاني همراه بود.

تا به اينجا ، اولين جايزه فناورى و دانش بين المللى فول برايت را آغاز كرديم تا مستعد ترين دانش جويان را براى مطالعه دوره دكترا در زمينه هاى دانش و فناورى از خارج از كشور به ايالات متحده بياوريم.هدف از طرح ريزى اين برنامه ،به نمايش گذاشتن رهبرى آمريكا در دانش و فناورى وآشكار كردن اين مطلب است كه آمريكا همچنان به دانشجويان بين المللى اين رشته ها خوش آمد مى گويد.