یکی از مهمترین امور در تحت تاثیر قرار دادن ملت ها، دعوت و تربیت دانش پژوهان و به عبارتی مدیران آینده آن ملتها می باشد. دانشگاههای آمریکا، از روزگاران قدیم، به دلایل مختلف، در این زمینه توفیق فراوانی داشته اند. گزارش جدیدی که موسسه آموزش بین المللی آمریکا منتشر کرده است به افزایش تعداد دانشجویان خارجی در دانشگاهها پرداخته و آنرا بی سابقه دانسته است.
بنابر این گزارش، هماکنون بیش از 670 هزار دانشجوی خارجی در ایالات متحده تحصیل می کنند. در این صورت حتی اگر درصد کمی از این دانش پژوهان به ممالک خود بازگردند، فرصتهای مناسبی برای دولت آمریکا فراهم میشود.

گزارش سالانه حاوی نکات دیگری نیز می باشد:
1- هندو ها، با بیش از 100000 دانش پژوه، بالاترین تعداد دانشجوی خارجی آمریکا را تشکیل می دهند.
2- در مقایسه ای منطقه ای می توان گفت: بیشترین آمار منطقه ای مربوط به آسیای جنوب شرقی است.
3- در میان 25 کشور بالای جدول، ایران جایگاهی نداشته و جالب اینکه ترکیه و عربستان هر کدام با 13000 و 12000 دانشجو به ترتیب رتبه های هشتم و دهم را دارا می باشند.
4- دفتر ارتباطات فرهنگی و آموزشی وزارت امور خارجه که مسئولیت نهایی بررسی و تبادلات دانشجویی را بر عهده دارد به تنهایی مسئول 40 هزار امر تبادلاتی است.
گزارش کامل را می توان در لینک زیر مشاهده کرد:
http://opendoors.iienetwork.org/?p=150649

مرکز دیپلماسی عمومی دانشگاه کالیفرنیای جنوبی کتابچه جدیدی منتشر کرده است که "دیپلماسی عمومی:درسهایی از گذشته" نام دارد و نیکلاس کال نویسنده آن است. این کتابچه به تعریف دیپلماسی عمومی، رویکردهای مهم در آن و نیز مثالهای موفق و ضعیف در دیپلماسی عمومی آن می پردازد.
برای مطالعه مطلب به لینک زیر مراجعه کنید:
http://uscpublicdiplomacy.org/publications/perspectives/CPDPerspectivesLessons.pdf
خانم کلینتون که در پرایمری ها بسیار تند تر از اوباما در باره عرصه بین الملل سخن می راند و حتی زمانی گفت که در صورت حمله ایران به اسرائیل آنجا را با خاک یکسان می کند و این حتی به مذاق آمریکایی ها نیز چندان خوش نیامد... هماکنون در باره دیپلماسی عمومی آمریکا در دوران اوباما و رویکرد خودش مصاحبه ای کرده است که قابل تامل است.
در این مصاحبه که با ABC انجام داده است، کلینتون رویکرد "یکطرفه" در دیپلماسی عمومی را رد کرده و رویکردی "استماعی" را مد نظر قرار داده است و بیان کرده که او هماکنون به مکانهای مختلف صفر می کند و با مردم در می آمیزد و نظرات آنان را می پرسد تا لااقل آنان بدانند که آمریکاییان نظرات آنان را گوش می کنند. البته خانم کلینتون در نهایت بر "تاثیر" بر ملتها به عنوان غایت اصلی پروژهایی از این دست تاکید کرده است...
مطالعه کامل متن به زبان اصلی در ادامه مطلب


تور یک ساعته به چگونگی ایجاد VOA، ساختار تشکیلاتی آن، منشور حرفه ای آن، و چگونگی فعالیت در استودیو های آن می پرداخت:
راهنما، که خود از سردبیران با سابقه شبکه بود، با صحبت از گوشی های مخصوص، ما را وارد سالنی کرد که تابلوهایی از عکس های رئیس جمهوران مربوط به VOA در آن قرار داشت و هر کدام به چگونگی ایجاد شبکه و تغییرات آن در سالهای مختلف اشاره می کرد. مثلا اولی به ایجاد VOA توسط پرزیدنت روزولت می پرداخت...
پس از آن وارد راهرویی شدیم که منظور حرفه ای VOA را در آن قرار داده بودند و راهنما در باره همان سه بند معروف منشور، که همانا بی طرفی، انعکاس تمام واقعیتهای جامعه آمریکا، و توجیه سیاستهای دولت آمریکا بود، گفت و گفت تا نوبت به معدودی قاب عکس رسید که خاطرات انسانهای ملل مختلف را می گفت که خیلی از VOA تعریف کرده بودند.
آنطرفتر، درون استودیو پخش هم علی عمادی، خبرنگار ورزشی شبکه، مشغول اجرای برنامه بود...
از همه مهمتر برای من، بخش استودیوی پخش برنامه بود که اتاق فرمان هم کنارش بود و هر دو بدلیل شیشه ای بودن دیوارهایشان قابل روئیت بود... در اتاق فرمان 7-8 نفری مشغول بودند که یک گروه به عوض کردن تصویرها و ارائه زیرنویس می پرداختند و گروهی هم به لحاظ محتوایی برنامه را مد نظر داشتند... آقای فرهودی را در گروه دوم دیدم که به همراه چند ایرانی دیگر مشغول بودند. آنطرفتر، درون استودیو پخش هم علی عمادی، خبرنگار ورزشی شبکه، مشغول اجرای برنامه بود و تنها یک نفر کنار دوربین هوایش به اجرای وی بود... استودیو بسیار کوچکتر از آن چیزی بود که در تلویزیون دیده می شود و فضا خیلی کوچکتر... راهنما هم توضیح داد که تصویرها را اینگونه قاطی می کنند و می شود چیزی که روی صفحه تلویزیون به ما نشان می دهند...
کنار استودیوی فارسی زبان، استودیوهای رادیویی دیگری نیز بود و بطور کل دور تا دور سالن را استودیو گرفته بود و میانش هم مرکز خبری بود که پر بود از کامپیوتر و اخبار را رصد می کردند...
در نهایت هم به سالنی 50 نفری رفتیم که بروشورهایی تبلیغاتی دادند و فیلمی تبلیغاتی از VOA نشان دادند و گفتند که ما این همه زحمت می کشیم بنابراین به نمایندگانتان در کنگره بگویید که ما را حمایت کنند...
گفتند که ما این همه زحمت می کشیم بنابراین به نمایندگانتان در کنگره بگویید که ما را حمایت کنند...
در انتها، گفتند اگر سئوالی دارید بپرسید که گفتم: با این همه، در باره میزان مخاطبانتان در ایران چه می دانید و فکر می کنید به کجا رسیده اید که گفت شرکتهای خصوصی و یا همکار ما هستند که از طریق تلفن یا مراجعه به وبسایت و یا ارتباط با برنامه ها میزان مخاطب را بررسی می کنند و اینکه کلا در ایران کارِ سختی است و نمی توان بطور دقیق عدد داد... بعد از سئوال یک آمریکایی سالمند در باره بودجه آنان که حدود 200 میلیون دلار بود، از راهنما پرسیدم در باره حضور جدید بی بی سی فارسی چه می اندیشد و گفت که او و سایر همکارانش همزمان با افتتاح شبکه نسبت به فعالیت آن حساسیتهای زیادی داشته اند و بدقت آنرا رسد می کرده اند اما رقابت را بد نمی دانند و این خوب است... سئوال آخرم هم این بود که بخش فارسی چند کارمند دارد که گفت 200 نفری می شوند که 100 نفری از آنان فارسی زبانند...
از حقوقش پرسید که گفت خیلی می گیرد و راضی است...
یکی از همراهانمان هم از حقوقش پرسید که گفت خیلی می گیرد و راضی است و این را قبلا هم شنیده بودم و برایم جالب بود که برای مردم آمریکا هم می گویند که خوب حقوق می گیرند و نمی ترسند که مردم نسبت به پول مالیاتشان حساسیت نشان دهند... بدینگونه صدای آمریکا را هم دیدم...



اینترنت و ایجاد وبسایتهای شبکه های اجتماعی (وبشا) یا همان Social Networking Websites به شکل جدیدی مورد توجه دولت آمریکا قرار گرفته اند.
به نظر می رسد ایجاد و حمایت از وبشا برای اهداف مربوط به دیپلماسی عمومی وارد فاز جدیدی شده باشد. در همین زمینه اخیرا" و به طور دقیق تر پس از انتخاب اوباما، دولت آمریکا اقدام به حمایت، ایجاد، و توسعه وبشا کرده است که بنا بر برخی عقاید نشان دهنده کارآمدی آنها در امر "مشارکتهای مردمی در امر سیاست" و نیز "گسترش دموکراسی" است. در همین زمینه وزارت امور خارجه آمریکا از محل فعالیتهای "MEPI" اقدام به اعطای کمکهزینه هایی معادل 5 میلیون دلار کرده تا وبشا را در خاورمیانه و آفریقا گسترش دهند. همچنین به نظر می رسد پروژه بعدی وزارت امور خارجه آمریکا پس از ایجاد بازی X-Life، استفاده از تجربه این بازی برای تولید مواردی مشابه با کارآمدی توسعه شبکه های اجتماعی باشد.
در همین زمینه بخوانید:
State Department Awards Social Networking Grants