| تبليغات | X |
سعید محمدی مقاله ای در سال ۱۳۸۷ نگاشته است که مطالعه آن خالی از لطف نیست.
اخيرا از سوي سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي اعلام شدكه هفتمين "هم انديشي رايزنان فرهنگي ايران درخارج ازكشور" با رويكرد"مهندسي روابط فرهنگي بينالمللي"و با هدف تدوين پيشنويس راهبردهاي فرهنگي سه ساله نظام از 21 تا 24 مرداد ماه در تهران برگزار مي شود.
اعلام برگزاري اين نشست كه رويكرد آن گوياي طراحي مدل ديپلماسي فرهنگي و تدوين راهبردهاي كلان فرهنگي نظام براي فعاليت هاي فرهنگي در خارج از كشور است ما را بر نگارش اين مطلب علاقمند كرد تا با نگاهي علمي و تئوريك به چگونگي فعاليت هاي رايزني فرهنگي كشورمان در مسكو بپردازيم.
در اين مطلب ابتدا با نگاهي كوتاه به كشور روسيه و پيشينه روابط فرهنگي ايران و روسيه ، با تبيين ديپلماسي فرهنگي بعنوان يك روش علمي و چهارچوب تئوریک در قالب کلی نقش فرهنگ در روابط بین الملل ، با توجه به پايان ماموريت مهدي ايماني پور رايزن فرهنگي كشورمان در مسكو در اواخر سال 86 و اعزام ابوذر ابراهيمي تركمان به عنوان رايزن فرهنگي جديد به ارزيابي كلي مديريت چهارساله (1382-1386)رايزن قبلي در قالب اين چهارچوب تئوریک پرداخته و ضمن ارائه نماي كلي از وضعيت فرهنگ در روسيه معاصر ، اقدامات اخير مديريت جديد اين رايزني (از اول فروردين 1387 ) را تحليل خواهيم كرد.
اگر چه عملكرد هر نهاد دولتي از سوي ارگانهاي مختلف با استفاده از يك چارچوب مصوب و علمي ارزيابي مي شود ولي امروزه به تبع گستردگي تكنولوژي ارتباطات و اطلاعات به ويژه نقش و جايگاه رسانه ها در جهت دهي افكار عمومي ، اطلاع رساني به امري محتوم و ضروري تبديل شده است...
ایده مارک سازی ملت ها را اولین بار سیمون آنهولت به عرصه دیپلماسی عمومی معرفی کرد. مارکسازی ملتها رشته ای است که به لحاظ نظری به مفاهیم موجود در مدیریت بازرگانی و مدیریت مارکها اشاره داشته و از نگاه بازرگانی سعی در اندازه گیری، ایجاد، و کنترل محبوبیت کشورها و ملت ها دارد.
به عبارت ساده تر هنگامی که از "مارک" صحبت می شود بیش از هر چیز به مفهومی که در ذهن مشتری ایجاد می شود اشاره می شود. این مفهوم می تواند دلپذیر و یا مشمئز کننده باشد. بعنوان مثال مارکهای معروفی مانند ریبوک (Reebok) و یا آدیداس (Adidas) با پوشاندن محصولاتشان بر تن افراد مشهور (مثلا" مایکل جکسون، و یا محمد علی کلی) سعی در ایجاد مفهومی مثبت در مشتریان خود دارند. این مفهوم می تواند نشان از قدرت، علم، جوانی، سرزنده بودن، و یا هر صفت مثبت بشری باشد، آنچه برای الغاگر اهمیت دارد این است که مخاطب وی از با دیدن مارک و یا تماس با آن حس مثبت مد نظر در وی ایجاد شود. در این صورت آن "مارک" بزودی مورد توجه مشتریان قرار خواهد گرفت و موفقیت های زیادی را نسیب صاحبان آن "مارک" خواهد کرد.
ادعای افرادی مانند سیمون آنهولت نیز این است که در عرصه فرهنگی و سیاسی نیز می توان از ایده "مارک سازی" بهره برد و آنرا برای ملت ها بکار برد. در این رویکرد، ملت ها خود را با مارک ها و یا سمبلهای مثبت و مشخصی معرفی می کنند که می تواند در مخاطب را بسوی خود جذب کند و تاثیرات خود را در حیطه های سیاسی ، فرهنگی، و بطبع اقتصادی بر جای بگذارد.
یکی از موارد مهم که مارک سازی را به دیپلماسی عمومی مربوط می سازد اینجاست که دیپلماسی عمومی بدنبال "فروش عقاید" است و مارکسازی می تواند در صورت موفقیت حامل و انتقال دهنده "عقیده" مد نظر باشد.
به نظر می رسد این رویکرد بیش از سایر رویکردها در دستگاههای دیپلماسی عمومی آمریکا در دستور کار قرار دارد. بدلیل اهمیت موضوع بیشتر بدان پرداخته خواهد شد.
جیمز گلسمن مسئول دیپلماسی عمومی آمریکا قرار است در سالگرد یازدهم سپتامبر در نشستی در چاتم هاوس انگلیس شرکت کند. وی در این نشست که تحت عنوان "عصر جدید دیپلماسی عمومی" برگزار می شود به شرح استراتژی خود مبنی بر شکست افراطگرایی با استفاده از ابزار "ترغیب و الهام" می پردازد.
برانون مادوکس ( Bronwen Maddox ) مقاله ای در تایمز آنلاین نوشته است که به ۶ گام اصلی و عملی در بهبود دیپلماسی عمومی آمریکا اشاره دارد. این شش گام عبارتند از:
۱- نشان دادن تمایل به همکاری و مشارکت
۲- توقف نسبه به بدنشان دادن چین
۳- سعی در حل مشکلات در عراق و منطقه بین فلسطین و "اسرائیل"
۴- صحبت با ایران
۵- توقف استفاده از ترکیب "جنگ بر علیه ترور" و تعطیلی گوانتانامو
۶- انذار اروپا نسبت به مسئولیتهای خویش
برای مطالعه اصل مقاله به ادامه مطلب مراجعه کنید.
دکتر مهدی مصطفوی، رییس سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، با حضور در خبرگزاری دانشجویان ایران و در گفت وگو با خبرنگار سرویس گفت وگوی ادیان و تمدن های ایسنا، اظهار کرد: در کشور مولفه های قدرتی وجود دارد که اگر بتوانیم از این مولفه ها خوب استفاده کرده و مدیریت خوبی را بر آن ها اعمال کنیم، خیلی بهتر و جامع تر می توانیم از منافع ملی دفاع کرده و آن را ارتقاء داده و زمینه های حضورمان را در تامین منافع گسترش دهیم که یکی از این مولفه ها مولفه فرهنگی است.
وی ادامه داد: برای این کار ناگزیریم حضورمان را در دنیا افزایش داده و آن را تقویت کنیم که یکی از ابزارهای موثر برای حضور در دنیا، امکانات ارتباطی است. در رابطه با موضوع فیلم ضد اسلامی "فتنه" با تعدادی از دوستان مان در بخش های مختلف کشور مشورت کردیم؛ عده ای از فرهیختگان و اساتید متنی را منتشر کردند که عملا روش تعامل در غرب برای برخورد با ارزش های اسلامی، تمسخر و استفاده از روش های غیرعلمی و منطقی را محاکمه و محکوم می کرد.
ادامه مطلب را بخوانید.
شرکت ارتباطات شرق و غرب (مستقر در واشنگتن) از شرکتهایی است که اولین گزارش از شاخص تصویر سازی ملتها یا همان "شاخص ملت نما" (nation branding Index) را منتشر کرده است. این شاخص نتیجه یک تحقیق بوده است.
این تحقیق حاصل تحلیل محتوای رسانه های برجسته جهان و سنجش میزان خوبی یا بدی تصویر ارائه شده از کشورها در این رسانه ها می باشد. نرم افزار طراحی شده برای انجام این تحقیق شامل 16000 لغت بارگذاری شده می باشد.
در اولین شماره از این گزارش سنگاپور بالاترین امتیاز را گرفته و در خاورمیانه و شمال آفریقا نیز کشور امارات متحده بعنوان اولین کشور معرفی شده اند که بهترین تصویر را در رسانه ها از آن خود کرده اند.
این گزارش بصورت فصلنامه ای ادامه خواهد یافت و نقش بسزایی در راهنمایی سرمایه گذاران خواهد داشت.
تنها نکته قابل توجه در باره این گزارش همانا رسانه های انتخاب شده برای تحلیل است چرا که نوع و جهت گیری رسانه نیز تاثیر بسزایی در رتبه کشورها خواهد داشت.
وبلاگ دیپلماسی عمومی نیز از این پس بطور ویژه به این گونه گزارشها می پردازد.
چندی پیش (در سال ۲۰۰۶ ) دفتر دیپلماسی عمومی وزارت امور خارجه آمریکا مراکزی را موسوم به "هابهای رسانه ای منطقه ای" ایجاد کرد که هماکنون پس از ۲ سال فعالیت بررسی و گزارش مختصری از فعالیتهای آنان ارائه شده است.
این مراکز در سه منطقه دوبی، لندن، و بروکسل شروع به فعالیت کرده و بنا به ادعای گزارش، جیمز گلسمن، مسئول کنونی دیپلماسی عمومی آمریکا، بدنبال افتتاح چند مجموعه دیگر از جمله در ژوهانسبورگ می باشد.
از دیگر نکات این گزارش می توان به فراهم کردن امکان ۶۰۰ مورد حضور رسانه ای آمریکائیان در شکل مصاحبه ای آن در رسانه های مختلف عربی و اروپایی اشاره کرد.
اصل مطلب در ادامه مطلب!
کریستوفر نش (در موسسه دیپلماسی فرهنگی برلین) در مقاله ی نیمه مبسوطی که نوشته است به تعریف و چگونگی رخداد دیپلماسی فرهنگی می پردازد. وی به آرائ بزرگانی همچون جوزف نای و میتون کامینز، و بورگس مراجعه کرده و سعی در ارائه جمع بندی مباحث مربوط به دیپلماسی عمومی، دیپلماسی فرهنگی، دیپلماسی شهروندی و ... می کند:
" تلاش من در این مقاله بر آن است تا ثابت کنم دیپلماسی عمومی زیر مجموعه دیپلماسی فرهنگی است...
بطور کل پدیده ارتباط فرهنگی که بدنبال ارائه، دریافت، و یا تسهیم مولفه های فرهنگی هر کدام از دو طرف ارتباط می باشد منجر به فرایندهایی می شود که شکل زیر خلاصه ای از آن است":
برای مطالعه اصل مطلب بر روی ادامه مطلب کلیک کنید.
