دينا حبييب پاول  / معاون وزارت امور خارجه آمريكادر امور فرهنگى و آموزشي

مبادلات فرد به فرد كه امثال آن به همت ديوان امور فرهنگى و آموزشى (ECA) شكل گرفت جزئى حياتى از راهبرد امنيت ملى ما و شايد ارزشمند ترين سرمايه ديپلماسى عمومى محسوب مى شود. بسيارى از شركت كنندگان در اين مبادلات اعلام كرده اند كه با تعمل مستقيم با مردم آمريكا «براى هميشه تغيير كرده اند».با توجه به اينكه بيش از 230 مدير فعلى و پيشين حكومت و دولت از فارغ التحصيلان برنامه هاى ECA هستند، وزارت امور خارجه يك فرصت فوق العاده براى دستيابى به رهبران فردا داردو اين امر،از طريق مبادلات و مواجه كردن آن ها با چگونگى شكل گيرى عقايد و جامعه هان تحت ارزش هاى مردمى ، صورت مى گيرد.

ما صحبت و تعامل با جوامعى (كه پيشتر كمتر فعال بودند) را در اولويت قرار داده ايم ، تعامل با جوانان يا آنان كه با جوانان تاثيرگذارند ، يعنى زنان ، دبيران ، چهره ها شخصيت هاى مذهبى و رسانه ها .

آموزش و پرورش

اخيرا در قاهره در ملاقاتى كه با فارغ التحصيلان مبادلاتى ،كاركنان سفارت خانه و شركت كنندگان برنامه داشتم طرح جديدى را با نام طرح مبادلاتى بورس كمك آموزشى مدرسه عالى دو ساله معرفى كرديم.اين برنامه كه با همکاری مشترک وزارت امور خارجه و آژانس ايالات متحده در توسعه بين المللى تشکیل شده،1000 دانش آموز فنى حرفه اى مصرى و شمار قابل توجهى از استادان و مجريان را به آمريكا مى آورد .دانش آموزان تحت آموزش قرار مى گيرند كه به كسب مدارك فنى و حرفه اى و درجات مربوطه در كامپيوتر و ديگر رشته هاى تحصيلى منجر مى شود ، و ايالات متحده را قادر مى سازد تا به جوانان مصرى دسترسى پيدا كند و به آنان كمك مى كند كه با كسب مهارت و پيوستن به نيروى كار در مصرعزت نفس بالاترى به دست بياورند.

در قاهره همچنين اين فرصت را به دست آوردم تا با تعدادى از نوجوانان برجسته 12 تا 15 ساله كه از برنامه انگليسى ما با نام Access با بورس آموزشى در سطح خرد بهره مى برند،ملاقاتى داشته باشم.اين طرح اساس طرح ما براى يارى رسانى به جوانانى است كه در حاشيه جامعه قرار گرفته اند. دختران و پسرانى که بورس كوچك Access را براى مطالعات انگليسى دريافت مى كنند نه تنها از يك ابزار اقتصادى و ارتباطى مهم بهره مند مى شوند،بلكه حس امید و اعتماد به نفس به دست مى آورندتا به نامزدهاى برنامه هاى مبادله اى ما و رهبران آينده جامعه شان مبدل شوند. امسال بيش از 10000 دانش آموز از ACCESS بهره خواهند برد.

مدرسه عالى دو ساله و برنامه هايAccess تنها دو جزئ از يك راه برد بسيار وسيع تر مى باشند كه در نظر دارد آموزش جهانى و منافع ملى آمريكا را در هم آميزد.در دى ماه 1384(ژانويه 2006)،كاندوليزا رايس وزير آموزش و پرورش، مارگارت اسپلينگ به طور مشترك ميزبان ديدارى با مقامات آموزش عالى آمريكا بودند تا براى تقويت آموزش در سطح جهانى با يكديگر شروع به همكارى كنند.آغاز اين ديدار با يك گفتگوى گسترده بر مبناى نياز دولت ايالت متحده به همكارى مشترك با بخش غير دولتى بر سر آينده آموزش عالى آمريكا در يك عرصه جهاني همراه بود.

تا به اينجا ، اولين جايزه فناورى و دانش بين المللى فول برايت را آغاز كرديم تا مستعد ترين دانش جويان را براى مطالعه دوره دكترا در زمينه هاى دانش و فناورى از خارج از كشور به ايالات متحده بياوريم.هدف از طرح ريزى اين برنامه ،به نمايش گذاشتن رهبرى آمريكا در دانش و فناورى وآشكار كردن اين مطلب است كه آمريكا همچنان به دانشجويان بين المللى اين رشته ها خوش آمد مى گويد.

وزارت امور خارجه  میزان 65 میلیون دلار برای مقابله با ایران اختصاص داده است. مبلغ درخواستی وزارت امور خارجه جهت تایید در کنگره مطرح شده و سه هدف کلی را دنبال می کند:

1-         حکومت قانون و حقوق بشر (10,5 میلیون دلار)

2-         حکومت خوب (7,5 میلیون دلار)

3-         جامعه مدنی (47 میلیون دلار)

این اهداف در اداراتی از قبیل  "اداره امور خاور نزدیک"، "اداره دموکراسی، حقوق بشر، و کار"،  اداره امور فرهنگی و آموزشی"، و "اداره برنامه های بین المللی اطلاعات" در وزارت امور خارجه محقق می شوند.

برنامه های مورد توجه وزارت امور خارجه برای تحقق این اهداف عبارتند از:

•           کمک و آموزش اعضای سازمانهای غیر دولتی و انتشار جزوات فارسی زبان در باره ارزشهای دموکراتیک و فعالیتهای مدنی

•           آموزش روزنامه نگاران در بخش های کلیدی مانند "اصول اقتصادی"

•           آموزش فعالان حقوق بشر در ایران برای گزارش هر چه بیشتر اجحاف در بخش حقوق بشر در ایران

•           ایجاد وب سایتها و آموزش در باره نحوه برگزاری انتخابات و همچنین جهت ارائه اطلاعات کامل از کانیدداهای انتخاباتی برای سال 2009

•           نقل و انتقال دانشجویان و هنرمندان و مشاغل حرفه ای به آمریکا و آموزش آنان برای آینده (به میزان دو برابر گذشته)

در کل می توان از لحن برنامه ها اینگونه برداشت کرد که اکثرا" در بخش اینترنت و نقل و انتقالات دانشجویی متمرکز می شوند.

بر اساس نظر سنجی های انجام شده در کشورهای اروپایی و آمریکا "اکثر" مردم در این کشورها (به جز آمریکا و هلند) "نظر غیر مساعدی" نسبت به "رهبری زورمدارانه آمریکا در سطح جهان" دارند. با این حال، دو کشور آمریکا (85%) و هلند (52%) تنها کشورهایی بودند که "نظر مساعدی" داشتند. اکثریت خفیفی (50%) از افکار عمومی در بریتانیا نیز چنین دیدگاه "نسبتا" مساعدی" را نسبت به رهبری زورمدارانه آمریکا دارند. در مقابلِ این 3 کشور، سایر کشورهای اروپایی نسبت به این رهبری دیدگاهی "بسیار نا مساعد" دارند. کشورهای اسپانیا (79%)، ترکیه (74%)، اسلواکی (69%)، و فرانسه (64%) بالاترین میزان مخالفت را دارا هستند.

بسیاری از اروپایی ها (تقریبا" تمامی آنها) معتقدند که در طول سالهای اخیر "روابط بین اروپا و آمریکا بدتر شده است". تنها کشوری که افکار عمومیِ آن (بطور جزئی) به روابط بطور مثبت نگریسته است آلمان می باشد (27%). در میان کشورهایی که روابط را در سال گذشته "رو به قهقرا" می دانند آمریکا (50%)، بریتانیا (46%)، هلند (49%)، و ایتالیا (43%) بالاترین جایگاه را دارند.

جایگاه ایران:

در کل می توان گفت جایگاه ایران در میان این دو سرزمین نسبت به سال 2004 نزول داشته است. با توجه به رتبه بندی 0 تا 100 برای ابراز احساسات نسبت به کشورها ( اختصاص عدد 0 به "سرد ترین احساسات" و عدد 100 به "گرم ترین احساسات") افکار عمومی آمریکا به ایران رتبه 26 و افکار عمومی اروپا رتبه 26 را داده اند. جایگاه آمریکا نیز در 5 سال اخیر تغییر نداشته (نمره ای حدود 50) اما بطور کل نسبت به سال2002 (با نمره 63) کاهش داشته است. تنها کشور اروپایی که احساسات بسیار سردی نسبت به آمریکا دارد ترکیه  (با نمره 11) می باشد.

احتمال بهبود روابط با اروپا پس از انتخابات 2008:

اروپائیها و آمریکائیها هر دو نسبت به احتمال بهبود روابط بین قاره ای پس از انتخابات سال 2008 نیز چندان خوش بین نیستند. گرچه احتمال "بدتر شدن" روابط را نمی دهند اما اکثر غریب به اتفاق (حدود 50%) از هر کشور معتقدند روابط "تغییری نخواهد کرد". شهروندان آمریکایی (42%) و فرانسوی (51%) استثنائات این موضوع هستند و معتقدند شرایط بهتر می شود.

انرژی هسته ای ایران:

تقریبا" در تمامی کشورها بجز هلند مردم معتقدند که در صورت دستیابی ایران به سلاح هسته ای در 10 سال آینده، زندگی شخصی آنان تحت تاثیر این ماجرا قرار خواهد گرفت. بیشترین ترس در میان آمریکاییان (72%) و کمترین ترس در میان هلندی ها وجود دارد چرا که60% از آنان معتقدند احتمال تاثیر این موضوع بر زندگی شخصی آنان "بسیار کم" است.

اما بطور قابل ملاحظه ای، استفاده از راهکار نظامی برای حل مسئله ایران (حتی در صورت شکست مسیر دیپلماتیک) مطرو اعلام شده است. در آمریکا 47% معتقدند "گزینه نظامی" باید مد نظر باشد ولی در اروپا میانگین 21% از مردم این مدنظر بودن آن را ضروری می دانند.

در همین حال، بیشتر و اکثر مردم در دو سرزمین معتقدند که ایران در صورت بدست آوردن سلاح هسته ای به یکی از کشورها حمله خواهد کرد و این سلاح بدلیل بازدارندگی نیست. بیشترین میزان به آمریکا (75%) و کمترین میزان به اسلواکی (44%) و ترکیه (49%) مربوط می باشد.

همچنین، اکثریت در کشورها بجز ترکیه معتقدند که ایران در صورت بدست آوردن سلاح هسته ای آنرا در اختیار تروریستها قرار خواهد داد. این تفکر در میان آمریکاییان بیشتر (82%) و در میان ترکها کمتر (47%) است.

تمامی این کشورها معتقدند که اگر ایران سلاح هسته ای بدست بیاورد سایر کشورهای منطقه نیز بدنبال سلاح خواهند رفت. آمریکائیها (83%) بیشترین و ترکها (58%) و اسلواک ها (58%) کمترین ابراز عقیده را در این زمینه داشته اند.